Erica en haar belevenissen met  MOED DOET GOED. 

Avond 5

Moed: even roddelen!!!

Het was weer heel gezellig: er was een heerlijke citroenkoek gebakken, er waren lekkere koeken, meegenomen en.. Catharina was er niet! Jaha, want Catharina……. (roddel, roddel…). En waarom was dat nou zo gezellig, nou omdat dat ons de tijd gaf om even lekker bij te kletsen, geen roddel hoor, gewoon lekker bijpraten over onszelf… Nou ja onszelf... Onszelf, ons gezin onze kinderen……….. Gelukkig stormde Catharina toen binnen en dus geen gepraat meer en snel aan de slag!

Eerst deelden we onze ervaringen met de mensen die wij op onze lege stoelen hadden geplant. Zó boeiend! Niet zozeer vanwege de ménsen die daar zaten,  maar vanwege het effect dat dit bij diverse personen nu al gehad! Het is ook zo simpel en spannend tegelijk: praten tegen iemand, die dat niet hoort, positieve en prettige dingen zeggen tegen die persoon….. en zie hier, zelfs zónder zo’n gesprek ook in de werkelijkheid te hebben gevoerd, voel je je anders en zijn  de veranderingen al begonnen… Spannend!

Ik heb hele gesprekken met mijzelf gevoerd, en ben van plan dat voorlopig maar te blijven doen…. Had het effect? Nou het valt me nog steeds moeilijk, en tegelijkertijd merk ik wel dat het helpt. Daar waar ik mijzelf me goed laat voelen en meer waardeer, hoeft mijn omgeving dat niet voor me te doen… Ik merkte vooral dat ik sneller, gemakkelijker en vanzelfsprekender ánderen, vooral mijn gezinsleden  ging bemoedigen…  Het ene komt vast uit het andere voort!

Het thema van deze bijeenkomst was: roddelen! Wie doet ‘t niet? Nou ik!!! Ik roddel NIET!!! (Niet? Nooit! Nou ja, bijna nooit……) In een eerdere cursus was ons al gezegd “waarom zou je gaan praten over iemand die er níet is, is de ander en ben jijzelf niet interessant genoeg als onderwerp voor gesprek?” Daar was ik het al langer meer eens. Ik zit niet in een vriendengroepje, maar heb wel vrienden die ook weer contact met elkaar hebben. En ik vind het al heel lang heel vervelend om als t ware “bij te praten” over iemand die er niet is. Ik praat met degene die er is en over diegene, en over mijzelf.. (meestal…. want een opmerking als “weet je dat die en die ook gaan scheiden” is toch al snel gemaakt.) Maar verder roddel ik niet hoor!

Mag je dan nooit iets over iemand anders zeggen? Uitzondering wordt gemaakt, als je over iemand praat omdat jij zélf iets wilt verbeteren, veranderen, hulp zoekt in het contact met die persoon. Dan gaat het meer over jezelf, dan over die ander.

Nou ben ik ook al jaren in de situatie waarin ik voor een groot deel zelf kan bepalen waar ik ben en met wie…  En ik ben heel veel thuis en niet in een situatie, die bijvoorbeeld veel op de werkvloer voorkomt. We komen tot de conclusie dat er vooral op het werk veel wordt geroddeld en dat het juist daar moeilijk is om je afzijdig te houden. En toch is het goed om dat te doen! Maar ja ik werk niet, en dus roddel ik ook niet. Gelukkig. Aan het einde maakt Catharina nog even duidelijk hoe snel je roddelt. Bijvoorbeeld, als je met je partner praat over  iets wat je kind nu weer heeft gedaan………..

(…..)

Ik besluit om deze week NIET meer te RODDELEN…

Hallo lezer(es),

MOED DOET GOED is een fascinerende basis-bemoedigingscursus. 
De eerste 2 avonden van deze cursus worden bij wijze van introductie gegeven op 11 en 18 december 2013 op het Kandinsky-college in Nijmegen. Een unieke gelegenheid om kennis te maken met bemoediging. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. 2 avonden voor slechts 45 euro. Opgeven via de mail: catharinah@gmail.com

Erica en haar belevenissen met  MOED DOET GOED. 

Avond 4
Moed: een lege stoel…

Het duurde even voor dit bericht kwam, want ja.. ik was druk in gesprek…. Druk in gesprek met een lege stoel!!!

Het was weer een bijzondere avond. Gezellig, mede dankzij een heerlijke kruidkoek. Vrolijk, met een tafel vol mooie schatkistjes. Ontroerend en aangrijpend soms, om die dingen waar we mee worstelen en het zo moeilijk hebben. We vertellen hoe we in afgelopen weken mensen hebben bemoedigd. Vooral mensen die we “normaal gesproken” niet zouden bemoedigen, of niet zo snel. Opzienbarende verhalen zijn er dan, over het effect hiervan op de relatie met die persoon! Dat is volgens Catharina “de Kracht van de Bemoediging”.

We zijn lang met elkaar in gesprek, en krijgen dan de volgende oefening, die eigenlijk een oefening is in “denken in genegenheid”: Zet een lege stoel voor je, en zet daar denkbeeldig een persoon op, waar je op de één of andere manier “moeite” mee hebt. En probeer fijne, positieve, bemoedigende dingen over te denken… En wat is het mooie nu, dat door anders te denken, je gevoel over die ander al direct een klein beetje verandert! En dan hoef je nog helemaal niet in het échte leven iets tegen de ander gezegd te hebben…

Die stoel.. Wanneer heb je in een druk rumoerig dagelijks leven tijd om te gaan zitten kijken, praten, tegen een lege stoel? De volgende dag zit ik op de fiets. Ik bedenk dat ik gemiddeld  4 á 5x per dag ruim een kilometer alleen fiets… Gesprekken op de fiets! Een kilometer is precies genoeg….. Wie zit er op de stoel? (of op de bagagedrager…)

Natuurlijk is het altijd makkelijk om in genegenheid aan mijn lief te denken, en altijd fijn om te doen! En ik merk direct – in mijzelf en in ons contact – de positieve uitwerking hiervan. En dat is grappig te constateren, vooral omdat hij er op dat moment niet was en wij elkaar nauwelijks hebben gezien of gesproken….

Zit mijn lief dan op die stoel? Mijn buurvrouw? Mijn kind???

Ik zit in de trein, op weg naar een vriendin die óók wel wat bemoediging kan gebruiken. Ik plof neer en kijk voor me naar… een lege stoel. Ik stap over op een sprinter. Zie iemand in het raam. Ken  ik die persoon? En realiseer me dat ik dat zelf ben. Onder dat raam… een lege stoel. Opgeklapt.

ATTENTIE:
Moed doet goed is de basis-bemoedigingscursus. 
De eerste 2 avonden van deze cursus worden bij wijze van introductie gegeven op 11 en 18 december 2013 op het Kandinsky-college in Nijmegen. Een unieke gelegenheid om kennis te maken met bemoediging. Opgeven via de mail: catharinah@gmail.com

Erica en haar belevenissen met MOED DOET GOED. 

Avond 3

Moed: Mijn schatkist!!!

Deze avond was de laatste van de drie bijeenkomsten die zouden gaan over jezelf bemoedigen...  Jammer!!!  Het had voor mij nog wel even mogen duren…..

De avond was wel weer héél erg leuk: We vertellen elkaar over onze doelen, en Catharina spoort ons aan om nog wat verder te denken, en onze doelen zó te kiezen dat we er écht blij van gaan worden…. Een stapje verder gaan….

In ons boek had ik al gelezen over een oefening “jezelf bemoedigen”, waarin je elkaar vertelt waar je goed in bent, wat je van jezelf waardeert, wat je blij maakt over jezelf…. Je moet het opschrijven, we raden bij wie het past… en dan wordt het diegene ook nog eens gezegd. Dat leek mij dus helemaal niks toen ik t las… Echter, toen we deze oefening deden, was het heel erg leuk! De ruimte werd voor mijn gevoel in no-time gevuld met positieve, blije energie. Allemaal mooie mensen met prachtige eigenschappen!!! Hoe mooi is het, om mensen zo te zien (en hoe vaak gebeurt dat niet, in ons dagelijks leven…)

Over drie weken gaan we verder en voor in die tussentijd krijgen we een prachtige opdracht mee: ons eigen schatkistje maken, met daarin 20 “edelstenen”  voor (of beter gezegd ván…) onszelf: briefjes waarop iets goeds staat over onszelf, wat we zelf positief waarderen, of waar we in geloven dat we het zijn (ook als dat er nu in ons huidige dagelijkse leven niet altijd zo uitkomt…) . Catharina moedigt ons aan hier zo snel mogelijk mee te beginnen: want dan hebben we er zo lang mogelijk plezier van! Niet alleen gaan we voor onszelf een schatkist met edelstenen maken, we gaan vervolgens onze schat ook elke dag openmaken en een paar edelstenen bekijken…

De volgende ochtend is gelukkig mijn vaste “crea”-ochtend: de ochtend in de week dat ik de boel de boel laat en lekker ga zitten knutselen, en dingen maken die ik mooi vind... Ik kan dus meteen aan de slag! En gaandeweg word ik alsmaar blijer met wat ik doe! 

Als eerste pak ik mooi, roze, handgeschept papier. Dat komt van een favoriete en dierbare plek van mij: De Bonte Belevenis op Texel. Ik heb het daar jaren geleden gekocht en bewaard om ooit eens cadeau te doen…”. Nu geef ik het dus eindelijk cadeau…. Aan mijzelf! 

Ik scheur er 20 kleine vierkantjes van en rol die op. Dat zijn mijn “contractjes” met mijzelf: daar staat op wíe ik ben, wát ik ben…

Op zolder vind ik een klein doosje. Het is een oud vierkant metalen sigarendoosje, dat ik als kind heb ik het van mijn opa heb gekregen. Ik beplak de binnenkant ervan met een donkerrode velour-achtige stof. Het is een restje van de gordijnen, die staan voor de warmte in onze huiskamer.  Ik breng snel de kids weg en zet mij achter de  naaimachine. Van dezelfde stof naai ik een plat kussentje, met daarop rode en blauwe stukjes velour en een stukje witte “schapenstof”. Ook dat staat voor Texel, het zijn restjes van de kabouter die ik voor Jongste heb gemaakt. Ik pluk de lavendelzaadjes uit mijn kruidentuintje. (Als kind was ik altijd al bezig als een klein kruidenheksje….). Ik vul het zakje met de verse lavendel en naai het dicht. Het kussentje  geurt zalig naar lavendel. Het hele kistje ook. Van onze nr. 3 is lavendel ook de meest favoriete geur als t gaat om olie voor in bad of een fijne massage voor het slapen gaan……

Tenslotte beplak ik het kistje met PiP-papier. Van PiP wordt ik blij. Het is ons beddengoed dat de slaapkamer opvrolijkt en warm en romantisch maakt. PiP in ons huis staat voor mama, voor mij. Een ook mijn bemoedigingschrift is een PiP-schrift. Bovenop het kistje plak ik nog een hart met mijn naam erop.. Klaar! 

Ik ben erg gelukkig met mijn kistje, ik kon er veel van mijzelf in kwijt en ik vond ook veel van mijzelf er in terug!  Blij met mijn schat, blij met mijzelf!!!

NOTE: Erica van der Heijden deed eerder de opvoedcursus ZO KAN HET OOK, de relatiecursus WAAR WACHT JE NOG OP? en wil nu ook weten wat er te halen valt in de basiscurus MOED DOET GOED. Ik vind het geweldig dat ze haar belevenissen wil delen op mijn blog. Veel plezier en wie weet doe jij een volgende keer ook mee aan een van de encouragingtrainingen bij jou in de buurt.

Erica en haar belevenissen met MOED DOET GOED. 

Avond 2

Moed: Wat is mijn doel ???

Het is fijn om er weer met zijn allen te zijn, en iedereen weer te zien!!!

We gaan van start en iedereen vertelt een positieve ervaring van de afgelopen week, m.b.t. de bemoedigende eigenschap die je uitzocht om mee te oefenen. Ik had gekozen voor “fysiek contact”. Nou ging het mij hierbij niet zozeer om elkaar aanraken en knuffelen. Het ging mij erom, alleen te praten tegen iemand met wie ik oogcontact hebt, dan wel kán hebben. Alleen praten met een ander als je je in dezelfde fysieke ruimte bevindt. En dat betekent dat ik vooral moet stoppen met door het huis heen schreeuwen. Als reactie op geschreeuw, geruzie en herrie van elders….. Een sportieve uitdaging, want verspreid over drie verdiepingen betekende dat heel wat traplopen. Meer dan me lief was! En daardoor… besloot ik op de meeste dingen in huis maar NIET meer te reageren. Ik ging vooral de trap op als ikzelf iets wilde weten of vertellen of vragen. Met als direct effect véél minder geruzie, in ieder geval van mij uit, doordat ik minder reageerde op wat er gebeurde. En het directe prettige gevolg: méér rust in huis!!!

Ruud en ik spelen vaak het spelletje “eigenschapje raden”: dan oefen ik een week lang iets bemoedigends en na een week vertelt Ruud wat hij denkt dat ik heb geoefend…… Deze kende hij niet en kon hij dus niet raden, het was hem echter ook niet echt opgevallen…. Hij vroeg of ik er nu mee zou stoppen maar nee, het is mijn doel deze erin te houden!

Mijn doel, onze doelen…. Daar ging het de rest van de avond over. Best ingewikkeld, want ik heb geleerd dat een doel pas een doel is als het concreet is, uitgedrukt in wat, wanneer, hoeveel. Niet “ik ga afvallen”, maar: op 1 december a.s. weeg ik 5 kilo minder..”  Hier wordt het anders bedoeld: doelen zijn die beelden, bewust dan wel onbewust, die je in beweging zetten…  Door je onbewuste doelen kun je ontmoedigd raken. Zelf bewust je doelen te kiezen, geeft moed en is bemoedigend!

We denken na over wat ons beweegt en ik doe een paar interessante ontdekkingen. Waarom, als ik al jaren een doel voor ogen heb (leven in een opgeruimd huis), doe ik dat dan niet? Wat houdt me tegen? De stem van mijn moeder? Is dit wel echt míjn doel of heb ik eigenlijk hele andere doelen??? Of verzet ik mij tegen mijn moeder en wil ik haar doel daarom niet naleven? Hier ga ik de komende dagen eens heel goed over nadenken….

We vertellen onze doelen, en horen deze dan terug via een medecursist. Als degene die naast mij zit, mij mijn eigen doel vertelt moet ik erg lachen. En… ik geloof het ook niet!!!

Dus… ga ik deze week op zoek naar mijn doelen…. We moeten er 20 verzinnen én met een aantal ook werkelijk beginnen…Zal ik dan toch maar gaan voor dat opgeruimde huis??? Ik weet het niet, misschien kan ik beter deze kiezen om vandaag al mee te beginnen:

 Ik bemoedig mijzelf iedere dag!!!

NOTE: Erica van der Heijden deed eerder de opvoedcursus ZO KAN HET OOK, de relatiecursus WAAR WACHT JE NOG OP? en wil nu ook weten wat er te halen valt in de basiscurus MOED DOET GOED. Ik vind het geweldig dat ze haar belevenissen wil delen op mijn blog. Veel plezier en wie weet doe jij een volgende keer ook mee aan een van de encouragingtrainingen bij jou in de buurt.

Hello there anywere,

omdat ik ouder word, ik ben al 54, word ik steeds vaker geconfronteerd met mensen die dood gaan. Ik was laatst op een begrafenis en daar stond een foto van deze persoon op de kist. Ik denk dat ze gewoon geen goede foto hadden, want hij was onscherp en vaag. het deed geen recht aan de persoon die we wilden herdenken. Ik moest er steeds naar kijken en vond het zo armoedig om zo te eindigen.

Het was niet de eerste keer dat me dat opviel. ja, natuurlijk, opeens heb je een foto nodig en duik je in het vakantiealbum en vind je die enigzins nog lijkende vrolijke foto van dit geliefde mens. daar moet je het dan maar mee doen.

Dus, lieve lezer, maak ieder jaar een goede foto van jezelf of laat die maken, een mooi portret, waardig, zoals je bent; belangrijk, waardevol en waard om van te houden.
Ik liet Kees, mijn man, hij is fotograaf, deze mooie foto maken en ik ben er heel blij mee. Gelukkig leef ik nog en kan ik er ook zelf nog van genieten. Maar toch, iets om over na te denken, toch?

Amsterdam 2 oktober 2013

Erica en haar belevenissen met Moed doet goed. Avond 1.

dinsdag 24 september 2013

Moed: de eerste keer….

Eindelijk… We hebben er maanden op gewacht. Wekenlang naar uitgekeken… Er is een zomaar voorbijgegaan waarin we allemaal zoveel hebben beleefd… Maar nu, vanavond, gaat het gebeuren:  beginnen met z’n allen aan ons volgende avontuur: de cursus Moed Doet Goed!  (10 avonden

Een goede voorbereiding verhoogd de feestvreugde, dus slag ik aan ‘t bakken, en dan krijg ik ‘n berichtje dat er nog iemand iets lekkers staat te maken.. De sfeer zit er dus al goed in en het is dan ook maar goed dat Catharina ons gevraagd heeft voor deze keer extra vroeg te komen, opdat wee veel tijd hebben voor hugs en kissen en koffie en taart!

Net op tijd kan ik uit huis ontsnappen, en als ik er bijna ben… zie ik een vertrouwde lange gestalte voor me.. Zal ik? Hoe moedig is Catharina? Ik rijd haar een soort van bijna omver.. maar nee hoor, zonder verblikken of verblozen kijkt ze lachend om: hallo!!!

Na de hugs en kissen, de koffie en taart nog in de hand… gaan we meteen voortvarend van start!!! Bemoediging is meer dan complimenten geven, aardig zijn. Bemoediging is pas bemoediging als je erdoor in beweging komt…

We stappen met zijn allen – denkbeeldig – in je bus, de bus van ons leven. Natuurlijk pak het stuur.. of.. toch niet! Welnee ik ontdek dat ik helemaal niet aan het stuur zit!  Integendeel! Ik zit in een luxe touringcar en zit voorin op de bijrijdersstoel. Aan het stuur mijn man, soms mijn kinderen. En ik zit er naast, om alle informatie te verstrekken en vooral te vertellen waar we heen moeten en de weg te wijzen… En soms, of eigenlijk best vaak, rijdt de chauffeur zomaar naar iets wat ik niet zeg! Wat ik niet wil! Ik ontplof! Ik ben die bijrijdersstoel, en mijn oude werk van reisleidster helemaal zat! Geef hier dat stuur!

Eén-minuten praatje: vertel een bemoedigende ervaring.. oh help, ik weet helemaal niks! Ik weet wel zo’n duizenden ont-moedigende ervaringen…  Helaas, die zijn nu niet aan de beurt…. Het is meteen weer inspirerend de mooie ervaringen van de anderen te horen!!!

Dan een oefening: we vertellen elkaar wat we goed vinden van onszelf…. Stilte… Ik ben niet de enige, die dit toch weer héél lastig vind… (want is het wel zo goed? Zijn we altijd dan zo goed??? mogen we dat dan zeggen of vinden..?) daar zitten we dan bij elkaar, al 2 cursussen achter de rug, en dan toch is het weer moeilijk…

Wat ik goed aan mijzelf vind is….. dat ik de moed heb deze cursus te doen! 

En ook nu weer is deze avond zelf een bron van bemoediging… In beweging? Vol energie spring ik op de fiets en race weg, op weg naar mijn huis, mijn huis vol geliefden…

En dan komen de antwoorden als vanzelf:  ik ben lief, ik ben enthousiast, ik ben creatief, ik ben zorgzaam, ik kan koken, ik kan luisteren, ik ben moedig!!!

NOTE: Erica van der Heijden volgde eerder de opvoedcursus ZO KAN HET OOK, de relatiecursus WAAR WACHT JE NOG OP? en wil nu ook weten wat er te halen valt in de basiscurus MOED DOET GOED. Ik vind het geweldig dat ze haar belevenissen wil delen op mijn blog. Veel plezier en wie weet doe jij een volgende keer ook mee aan een van de encouragingtrainingen bij jou in de buurt.

Lezingen over OPVOEDEN

Catharina Haverkamp weet op een pakkende humoristische wijze een heleboel zinnige dingen te vertellen over opvoeden. De lezing SUCCES MET OPVOEDEN is heel geschikt voor een ouderavond op de basis of middelbare school. De insteek is; bemoediging als veranderende kracht. Catharina is Encouraging-Trainer, actrice en moeder van 4 schoolgaande kinderen. Een avond als deze doet goed voor een positieve sfeer tussen ouders, kinderen en lerkrachten.