EEN MOP

VOORUIT EEN MOP

Als ik een lezing geef dan vertel ik wel eens een mop. Er bestaan veel leuke mopjes over kinderen en ouders of over meesters en juffen. Onderstaande mop vond ik zo leuk, die wil ik graag delen:

Een vader komt in de slaapkamer van zijn dochter en ziet een brief op het bed liggen. Na enige aarzeling besluit hij de brief te lezen.
"Liefste Papa,
Ga even zitten als je dit leest.
Het is met pein in mijn hard dat ik je vertel dat ik er zo plotseling op uit ben getroken met mijn nieuwe toffe vriend. Ik ben pasioneel verliefd en het is best een vriendeleike jongen, ondanks zijn piersings, tatoeasjes en zijn groote moter.
Dat is nog niet alles; ik ben in verwagting en Ahgmed zegt dat we heel gelukkig worden in de kamer van zijn tijdeleike onderhuuradres bij de broer van zijn vaders tante. Hij wil veel kinderen en zoals je weet is dat ook mijn grootste droom en die sluier is echt handig tegen de zon en tegen de vliegjes...
Ik leerde reeeds dat marihuana niet ferslafend is en we hebben besloten het zelf te gaan kweeken, voor ons en onze vrienden. Ahgmed is al aktief als tussenhandelaar in kokaiene en XTC en dus ook ons eigen productiebedrijfje. We zijn echt goed bezig hoor! Het geld hebben we hard nodig want we zijn nog jong en we gebruiken zelv ook een klijn beetje koke en XTC en dat spul is hartstikke duur hoor, haast niet te betalen.
Je zegt altijd dat je van de liefde niet kunt leven, maar omdat Ahgmed geregeld een paar zeer goede vrienden uitnodigt kan ik toch ook wat meebetalen... Ik vraag je verder te bidden dat de wetensgap snel iets mag vinden tegen eeds, zodat mijn Ahgmed toch nog kan geneezen. En papa, wees vooral niet ongerust, ik ben toch al 16 en kan al heel goet voor mezelf zorgen.
Over een paar jaar zal ik je komen op zoeken zodat je al je kleinkinderen kunt bewonderen.
Je liefhebbende dochter Hester.
XXXXX

P.S. Papa, ben je er nog en ben je niet te erg geschrokken? Gekke papa, dit briefje is natuurlijk een grapje! Ik ben spelen bij Annefleur en wil allen maar bewijzen dat er veel ergere dingen zijn dan een slecht rapport. Het mijne ligt op het nachtkastje."

ZO KAN HET OOK

UITNODIGING voor  ZO KAN HET OOK

Laatst voor mijn werk nog een leuke bijscholing gedaan. Echt te gek.

Daarom is een opvoedcursus echt geen gek idee.

	ZO KAN HET OOK begint dinsdag 8 april op Singel 46 in Amsterdam van 20.00-22.00. Aanmelden via de mail: catharinah@gmail.com Ouders staan meestal niet zo te springen om een opvoedcursus te doen. Waar je voor je werk over het algemeen graag meedoet aan bijscholing, want beter worden willen we allemaal, denken we bij ouderschap sneller aan; een beetje van jezelf, een beetje van tv en een beetje van "Maggie". Als ouder kun je ook leren om een betere opvoeder te worden. Ouders die de cursus ZO KAN HET OOK deden zijn heel enthousiast: De sfeer thuis is verbetert, ik kan me ontspannen, er ging een wereld voor me open, het was fijn om ervaringen te delen, het was gezellig, nu weet ik wat ik kan doen zonder steeds als politieagent op te treden. Kinderen reageren heel positief op de nieuwe bemoedigende strategie van ouders. (Al is het soms even wennen; "wat kijk je vriendelijk".)
	AGENDA; 19-3 ZKHO opvoedcursus Nijmegen 29-3 SHINE Laat zien wie je bent Laatzienwiejebent.workshop 08-4 ZKHO opvoedcursus Amsterdam www.meermoedmeermens.com 14-6 Bemoedigingsdag Groesbeek http://nationalebemoedigingsdag.nl Bemoediging en opleidingen Schoenakeracademie Het belangrijkste stukje van de puzzel van een effectieve en positieve opvoeding is het leren van de kunst van bemoedigen. Dit is niet het moeilijkste stukje, maar wel datgene waar we het minst mee vertrouwd zijn.

	INZICHT OEFENING BEMOEDIGING Het is heerlijk als je als ouder weet wat je kan doen om de sfeer thuis te verbeteren. Je hoeft je niet machteloos te voelen. Ontdek de veranderende kracht van bemoediging.

Beste lezer(es) van mijn blog JIJBENTJIJ. Deze keer de uitnodiging voor de opvoedcursus in Amsterdam. Mocht je in de gelegenheid zijn om mee te doen, wacht niet, kom erbij. Het is een onvergetelijke ervaring. 

Een mooi voorjaar.

Catharina

Erica en haar belevenissen met  MOED DOET GOED. 

Avond 10 Moed: de kracht van bemoediging.

En zo kwam de laatste bijeenkomst van deze cursus – en dát vond iedereen héél jammer. Gelukkig was al afgesproken dat we als groep elkaar blijven zien en bij elkaar komen om elkaar verder te helpen en te houden op het pad der bemoediging. En we kunnen Catharina zo nu en dan ook vragen voor bemoedigende input. Dit maakte dat deze avond, na ruim een jaar met elkaar te hebben gewerkt aan moed en bemoediging, niet de druk had van “de laatste keer…”.

Druk was het wel, er is zoveel gebeurd met iedereen. Helaas was mijn eigen situatie, waarin ik plotseling geconfronteerd werd met leven met borstkanker, ook iets waarvoor ruimte gemaakt moest worden… Allereerst omdat ik het, een directe les van de cursus, met de groep wilde delen. In plaats van flink zijn, mond houden en het zelf uit te zoeken, besloot ik vanaf het moment dat er zekerheid was, dit niet voor me te houden. En deze groep fantastische mensen bleek een ongelooflijke bron van moed en kracht voor mij te zijn! Blijkbaar hadden we allemaal veel geleerd!?! Juist in die eerste dagen van volslagen angst en onzekerheid, werd ik er door de positieve berichten en blijken van medeleven, het weten dat er iemand aan je denkt en me goeds toewenst…, overeind gehouden. Bemoediging kan geen ziekte genezen – al geloof ik zeker dat er van bemoediging ook een genezende werking uitgaat – maar bemoediging kan zeker ervoor zorgen dat iemand de moed niet verliest, of tenminste door een hopeloos moment heen komt! Het geschenk wat ik ontving voor deze openheid was, dat ik door een ongelooflijke stroom van warmte, liefde en medeleven, van deze groep en ook veel mensen daar buiten, werd gedragen! Sterk zijn en er voor iemand willen zijn, kan dus óók betekenen: samen de angst voelen en het verdriet delen…

Catharina gaf heel mooi ruimte/tijd aan deze situatie, en zo konden we ook samen verder aan de inhoud van de laatste bijeenkomst. Het huiswerk was oefenen met oogcontact maken, wat ik deze week juist vaak bewust niet had gedaan, omdat ik de pijn en het verdriet in de ogen van de ander niet kon verdragen… Tegelijkertijd waren er ook veel liefdevolle blikken…. Ook waarnemen hoe we onszelf hebben bemoedigd, en…, wat voor mij nu wel heel makkelijk was geworden, waarnemen wat anderen voor je doen en het zien van het goede en het mooie om je heen….
Tijd voor de eindceremonie. We schrijven allemaal op wat deze cursus ons heeft gebracht, waarvan we het meest hebben geleerd, en wat het meeste indruk op ons heeft gemaakt. We zaten gezellig en sfeervol aan een tafel vol met kaarsjes en cadeautjes! Om de beurt lazen we voor wat we hebben geleerd. Het was mooi en prachtig om dit zo van iedereen te horen.

Ik ben ongelooflijk blij dat ik een jaar lang deze cursus (ik deed ze alle drie!) heb gevolgd. Het heeft mij heel veel geleerd en gebracht, en behoort tot de beste dingen die ik in mijn leven heb gedaan. Ik kan het iedereen, echt iedereen dan ook alleen maar aanraden! Ik wil Catharina en onze hele groep van harte bedanken, voor álles en meer…
Toen ik in september begon met dit blog te schrijven,  wist ik al meteen wat mijn allerlaatste zin zou zijn: “en dáár is veel moed voor nodig!”. Ik kon toen niet vermoeden dat die zin zó’n andere lading zou krijgen…. Want hoe naar mijn situatie ook is, en hoe graag ik het anders had gewild, door wat mij is overkomen heb ik sterker, overtuigender, en heel diep van binnen mogen ervaren, hoe sterk kracht van bemoediging is!!! En dat heb ik ervaren als een prachtig en groot geschenk!
Ik heb de cursus afgesloten met de woorden:
“Ik ben Erica, de Echte.
Ik kan bemoediging geven én ontvangen.
Hiermee kan ik het leven aan.”

Hallo lezer(es),

Ik ben heel dankbaar dat Erica dit blog heeft geschreven. Wat een mooi inkijkje in deze training! Dit was het laatste deel uit deze serie.

In Amsterdam start maandag 20 januari de eerste van 4 avonden ZO KAN HET OOK kinderen bemoedigend opvoeden. Meer info op mijn site.

Erica en haar belevenissen met  MOED DOET GOED. 

Avond 9

Moed: Kindertijd als toegangspoort naar je levensstijl.

Het leven gaat door… en het blog gaat nog even verder… en zo kwamen op de voorlaatste bijeenkomst terug in onze jeugd… Want, werd uitgelegd, dat waar we als jong kind blij van werden, dat is wat ons ook nu nog blij en gelukkig maakt! Dat is een behoefte en/of verlangen. En wat voor mij interessant is….dat waar ik als kind heel blij van werd, lijkt niet overeen te komen met datgene wat ik nu in mijn leven belangrijk maak. En…dat wat ik zeg en denk belangrijk te vinden…. doe ik helemaal niet…. Of integendeel…

W kwamen in gesprek over de kindertijd die je levensstijl beinvloedt. Iets om nog eens lang over na te denken….Aan de ene kant mijn gewoontes, en dat wat ik fijn vind (verrassing, avontuur, onverwachte leuke dingen; en ook alles netjes op orde, een opgeruimd huis..), maar daar tegenover dat wat ik doe…. (weinig of geen ruime voor onverwachtheden, en een ongelooflijke rommel in huis, waar ik dan niks aan kan doen…, maar is dat zo???)

Mijn jeugd….. ik heb er vrede mee. En voldoende afstand van genomen… Maar er valt nog wel wat te puzzelen… om met meer moed mijn echt eigen leven te gaan leven…..

Dan het huiswerk, als ik dit schrijf, is deze ongelooflijke heftige week al bijna voorbij; langer in iemands ogen kijken… Dat was een hele moeilijke opgave.. Er waren intens betrokken en liefdevolle blikken, maar ook spiegels van angst en onzekerheid, bij mijzelf en de ander..  Soms kon ik het gewoon niet, kon ik dat niet verdragen….

En.. denk na over het goede en het mooie om je heen, is moeilijk maar ook weer wonderbaarlijk. Mijn ziekte heeft alles anders gemaakt en vrijwel direct ben ik dingen in een andere dimensie gaan ervaren alsof er een laagje is bijgekomen, of juist afgehaald. Als een extra radar, die goede gedachten, gebeden, hoop en energie opvangt, waardoor ik verder kan. DÁÁR HAAL IK DUS DE MOED VANDAAN!

En dat is ook wat Catharina me meegaf: hier komt HOOP om de hoek kijken. En zo koester ik nu, samen met mijn gezin, de HOOP, maar ook alle liefde en bemoediging die wij inmiddels hebben ontvangen, wat de laatste opdracht, - noteer 5 dingen die iemand voor je deed… - wel weer heel makkelijk maakte. De ergste berichten en het slechste nieuws heb ik met droge ogen kunnen aanhoren. Het ontvangen van alle warmte en liefdevolle bemoediging, het bedanken van een arts, omdat iedereen zo ongeloof’lijk aardig is, ja dáár schiet ik helemaal van vol.

Hallo lezer(es),

Bij Erica is onlangs borstkanker geconstateerd. Ik wens haar veel sterkte en hoop op genezing. Ik ben haar heel dankbaar dat ze dit blog schrijft. Volgende week volgt de afsluiting van haar verslag van MOED DOET GOED. 

In Amsterdam start maandag 20 januari de eerste van 4 avonden ZO KAN HET OOK kinderen bemoedigend opvoeden. Meer info op mijn site.

Erica en haar belevenissen met  MOED DOET GOED. 

Avond 8

Moed: wáár haal ik de moed vandaan?

Als ik dit schrijf, is de vorige bijeenkomst alweer bijna 2 weken geleden…. En eerlijk gezegd, is die bijeenkomst door het doorstormende leven inmiddels ook wel wat weggezakt… Zelfs het huiswerk heb ik niet gedaan. Ik ben wel iedere dag bezig geweest met moed verzamelen, en mijn best doen om mijn doelzin waar te maken…

Ik zit in een lastige emotionele toestand. Morgen wacht mij een lange dag in het ziekenhuis met allerlei onderzoeken, en aan het einde de uitslag (of het vonnis…). In het gunstige geval is er niets ernstigs. In het allerergste het slechtst denkbare… Een bijzondere uitdaging om moedig te blijven… En om je denken niet je gevoelens te laten bepalen. Dus positief denken…. Maar de allernaarste gedachten gaan door me heen. En geven mij een gevoel, waar ik helemaal niet mee om kan gaan…hóe kan ik in deze situatie mijn gedachten sturen en mijn gevoelens beheersen? En zo de Echte Erica blijven: puur en lief, blij en creatief……

Het Sinterklaasfeest, hoewel gepaard met enige drama, zijn we eind goed al goed, goed uitgekomen. Vooral door het toepassen van “hoe wil je reageren?” Voor het belangrijkste inzicht van de vorige bijeenkomst, iets wat op papier simpel en vanzelfsprekend lijkt, maar toch meer werkelijkheid werd door het tijdens de cursus te ervaren.. Dus hoe de ander ook is, ik kies ervoor hoe ik wil reageren: “jíj maakt mij boos, maar ik wil dat niet en ik glimlach en ga nu eten”. Verder was de Sint (“alles komt goed”) weer bemoedigend dit jaar, met vooral aandacht voor het goéde, zoals ook bleek uit zijn gedichten…

Tenslotte, nog wat aandacht gegeven aan ons huiswerk. Teruggaan in de tijd, wat was mooi en waarom was dat mooi/fijn voor je. We kennen allemaal goede momenten, ook al kijkt niet iedereen terug op een fijne jeugd…..

En dan maar hopen dat mijn kinderen dat niet zo zullen ervaren (en dat ik nog heel lang bij ze mag zijn om van ze te genieten...) Catharina zei in de laatste bijeenkomst ook zo mooi: ‘Kinderen wijzen je de weg”. Volg je kinderen! En dat is ook zo. Ik moest lachen toen ze dat zei, omdat ik mijzelf  voor me zag, toen ik onlangs om half 4 (!) tegen de jongste zijn, kom we gaan fijn vast de auto’s opruimen……. Maar ik moet toch spélen???

Iedere dag opent een kind een laadje van de adventskalender. Soms is dat een briefje met wijze woorden, zoals “jij bent zoals jij bent goed genoeg”. Jongste las dit en diezelfde middag zei hij me: “mama – het ís al goed….”

Hallo lezer(es),

Erica kreeg slecht nieuws. Er is borstkanker geconstateerd. We zijn er voor haar en wensen haar heel veel sterkte. 

MOED DOET GOED  
De eerste avond op 11 december is goed bezocht. We waren met 14 mensen en er waren nog zieken en anderen die er aanstaande woensdag wel weer bij zijn op het Kandinsky-college in Nijmegen.Jammer dat je er niet bij was? Je bent van harte welkom op een van de activiteiten op de Schoenakeracademie in Genemuiden. www.schoenakeracademie.nl

Erica en haar belevenissen met  MOED DOET GOED. 

Avond 7

Moed: De regie over mijn leven

Een geweldige start van de avond: één van de deelnemers had veel moed gevonden om een uitdaging aan te gaan, en een langgekoesterde wens te vervullen. Geen uitwegen zoeken, maar gaan voor wat ze écht heel graag wilde doen. Inspirerend voorbeeld voor ons allemaal! En… was zojuist geslaagd!  Dus naast de heerlijke sinterklaasmuffins werd er ook taart getrakteerd. Applaus!
Na het lekkers toch vlug aan ‘t werk! Want… langzaam begint het einde van deze cursus toch al weer in zicht te komen. Help!! Hoe moed/t  dat nu? Ik ben nog helemaal niet zo ver! Mijn oudste zou zeggen: pijnlijk momentje…. Voor Catharina is het hét moment  om ons hier op te wijzen, want cursus doen is leuk, maar wát willen we nu met ons leven?

We beginnen met het voorlezen van de bemoedigende brieven aan onszelf, en ze zijn prachtig en ontroerend. Maar ik zit er niet zo lekker bij. Ik was laat, dat vind ik vervelend. En ik was laat omdat ik de thuissituatie in een grote staat van ruzie van iedereen met iedereen achterliet…. (Pijnlijk momentje!) En, ondanks de ontspanning kan ik de hele fijne lieve brief die ik mijzelf schreef, over de mooie en fijne mens die ik ben, op dat moment niet uit mijn mond krijgen. Hoefde ook niet en het geeft ook niet. Ik lees mijn brief straks nog eens fijn door!
Een deelnemer vertelt hoe hij iedere dag zichzelf “tracteert” op een edelsteen uit eigen schatkist... Zichzelf zo elke dag een cadeautje geeft. Wat een inspirerend voorbeeld. Mijn kistje staat mooi te zijn op de vensterbank… Ik wil óók! Ik ga zo ook een steentje pakken!

Thema van deze avond is opnieuw: wat is je doel? Wie ben ik en hoe wil ik zijn? We gaan op nieuw aan de slag met onze doelzinnen. Nu niet gericht op een bepaalde situatie, maar op onszelf, wie we zijn, welke mooie eigenschappen wij vooral gebruiken en hoe we daarmee in de wereld staan. Een zin om uit ons hoofd te leren. Om te weten. En te gebruiken als we het even “kwijt” zijn, en eigenlijk niet meer doen wat we eigenlijk willen…
We schrijven zinnen, oefenen en lezen het voor aan elkaar. Wat een prachtige zinnen zitten er meteen al bij! Uit de zinnen wordt direct voelbaar, waar die persoon voor staat, wat belangrijk is voor hem of haar. Zó mooi om te worden. Ik maak een beginnetje. Deze week aan sleutelen. Voelen of het klopt. En dan uit mijn hoofd leren. Om te wéten, dat het zo is:
Ik ben Erica, de Echte!
Ik ben blij en lief, ik ben puur en creatief!
Hierdoor sta ik bemoedigend in het leven en maak zo ons thuis tot een warme plek voor ons gezin én de wereld om ons heen!

Hallo lezer(es),

MOED DOET GOED  
De eerste 2 avonden worden gegeven op 11 en 18 december 2013 op het Kandinsky-college in Nijmegen. Een unieke gelegenheid om kennis te maken met bemoediging. Deze avonden zijn voor iedereen; met en zonder kinderen. goed voor je persoonlijke ontwikkeling. 2 avonden voor slechts 45 euro. Opgeven via de mail: catharinah@gmail.com of bel me; 0650608322. Nog enkele plaatsen.

Erica en haar belevenissen met  MOED DOET GOED. 

Avond 6

Moed: onverwacht bezoek.

Een laat verhaaltje dit keer, maar ja, ik had het ook zó druk deze week: Ten eerste kwam een vriendin, woonachtig aan het andere kant van het land, bij ons logeren. Dat gebeurt een aantal maal per jaar en het is altijd een feest! Bijzonder, als onze huisvriendin op bezoek is!!! En of dat nog niet alles was, stond dinsdagavond, na afloop van de cursus, geheel onverwacht mijn állerbeste vriendin op de stoep!
De zesde bijeenkomst had als thema: vriendschap. Wat DOE je als je vriendschap wilt sluiten en wat DOE je om vriendschap te onderhouden. En wat betekent, in dit licht; een goede vriendin zijn voor jezelf. Boeiend!
Mijn verre vriendin “hoort” gewoon bij ons gezin. Ze komt voor ons allemaal. En wij maken er dan ook altijd een hele happening van. Dat begint al dagen van te voren, waarin onze Oudste gesommeerd wordt nu écht zijn kamer op te ruimen, want die moet omgetoverd tot logeerkamer. Vervolgens wil ik het huis “netjes” hebben, we bedenken lekker eten, bakken lekkers bij de koffie en verzinnen leuke dingen om samen te doen…. Ik wil zoveel mogelijk tijd met haar doorbrengen. Ja, het is héél gezellig als onze vriendin komt logeren! Maar ja… het kan niet altijd feest zijn!
Niet???
Huisvriendin, houdt – net als ik – erg van lezen. Dus brengt zij altijd een boek mee, en zit dan gezellig te lezen op de bank. Ook ik ben dol op lezen, alleen, ik lees natuurlijk niet! Ik heb daar nl. helemaal geen tijd voor. Ik moet werken. Te druk, teveel mensen die me nodig hebben… Het enige moment op de dag waarop ik lees, is ‘s avonds in bed, dan.. mag ik mij verliezen in mijn favoriete boek. Omdat ik dan erg moe ben en meestal na enkele bladzijde al in slaap val, doe ik dus wel heel lang over een boek. Maar beneden op de bank, overdag, een BOEK lezen… Dat zou eigenlijk wel fijn zijn….
In een flits komt een beeld uit mijn jeugd terug. Mijn moeder, met een boek op de bank.. Ze neemt een half uur voor haarzelf. Ik mag niet tegen haar praten. Want ze leest… Ligt hier een oorsprong voor het feit dat ik nooit overdag lees, niet als mijn kinderen er zijn, maar zelfs niet als ze er niet zijn? Heb ik daar ergens het overdag lezen verbannen? En zo deed ik deze ochtend iets, wat ik in jaren nog nooit gedaan had. Het huis was stil, ik was alleen, de kinderen sliepen nog en ik pakte mijn boek en las….Toen ik mijn boek weglegde, besloot ik nu en per direct, daad werkelijk plek te maken voor mijzelf, mijn vriendin, op de zolder. (en niet pas volgend jaar, of wanneer er tijd is of….)
Het is gezellig met de huisvriendin. Hoe gedraag ik mij, als zij er is? Hoe doe ik tegen haar? Natuurlijk aardig! Ik geef geen commentaar, ik maak geen negatieve opmerkingen. Ik koester positieve gedachtes. Ik zeur niet tegen haar. Maak tijd voor haar… En waarom doe ik dit niet, voor mij zelf, mijn allerbeste vriendin?
Ze stond na afloop van de cursus, zomaar op de stoep. En zoals ik voor de verre vriendin elke keer als ze komt een plek in ons huis creëer, is er vandaag een nieuw project op de zolder van start te gaan. Het zal nachtwerk worden, maar deze week gaat het gebeuren. De halve zolder wordt leeggeruimd, er moet daar een fijne plek komen. Voor mijn allerbeste vriendin die onverwacht op de stoep stond…Dus koester ik positieve gedachtes. Maak alles minder zwaar. Maak vervelende dingen niet zo belangrijk. Zeur niet, ben niet negatief. Hou me in. Denk aardig…
Onze vriendin vertrok gisteren. En die beste vriendin? Die is er nog steeds!  Zat vanochtend met me op de bank met een boek… Ze krijgt een eigen plek., want die vriendin.. die blijft!!!

Hallo lezer(es),

MOED DOET GOED  
De eerste 2 avonden van deze cursus worden bij wijze van introductie gegeven op 11 en 18 december 2013 op het Kandinsky-college in Nijmegen. Een unieke gelegenheid om kennis te maken met bemoediging. Deze avonden zijn voor iedereen; met en zonder kinderen. goed voor je persoonlijke ontwikkeling. 2 avonden voor slechts 45 euro. Opgeven via de mail: catharinah@gmail.com of bel me; 0650608322