MOOD works : Free hugs and Mood talks

Spiegeltje spiegeltje

Spiegeltje spiegelt je

Kinderen spiegelen in hun gedrag vaak de ouders; jij lacht boven het wiegje en je baby lacht terug, jij zwaait en je kind zwaait terug, jij zegt; zeg eens papa en je kind zegt papa en ga maar door, ze doen en reageren op wat de volwassenen ze voor-leven.

Dat wordt ze ook geleerd; neem eens voorbeeld aan je broer, je zus, kijk eens hoe je vader dat doet, kijk eens, dan doe ik het je nog een keer voor, etc

Toch hoor je vaak in deze tijd; wat zijn kinderen toch druk, wat zijn ze lastig, wat zijn ze vervelend, wat vragen ze veel aandacht, wat zijn ze vaak ziek, verwend, noem maar op, maar is dat nou wel terecht. Gaat het spiegelen niet gewoon door!  Doen ze niet gewoon wat wij ze voor-leven!

Als je kind druk is, zou je je dus, vanuit deze context, eens kunnen afvragen;heb ik het ook druk? Als je kind onrustig is, vraag je eens af, ben ik onrustig, is je kind onzeker, maak ik me zorgen om hem/haar of mijzelf.

Wat gebeurt er als we het gedrag van kinderen van deze tijd eens spiegelen aan ons eigen gedrag. We zijn druk, druk met werk, ambities, sport en andere belangrijke dingen in ons volwassen leven, waar we geen kinderen bij nodig hebben. Kinderen hebben hun een eigen drukke leven, druk met kinderzaken, waar ze ons niet voor nodig hebben.

Een mens is een sociaal wezen en dat houdt in dat gezonde sociale betrekkingen bijdragen tot zijn/haar geluk. Als je van betekenis kunt zijn in iemands leven,  voel je je vaak gelukkig, het is dan goed dat je er bent en je voelt je waarde-vol. Kinderen in deze tijd missen soms het gevoel; het is goed dat ik er ben. Ook al worden ze op en top verwent en overal heen gesleept, wil dat nog niet zeggen dat ze zich waarde-vol voelen. Waardevol voel je je als iemand je bedankt voor iets, of als iemand het fijn vind dat je er bent, als je kan bijdragen aan iemands geluk. Hebben we daar nog tijd voor?

Natuurlijk hadden ouders het vroeger ook druk, maar toen hadden kinderen hun rol in het huishouden of in het bedrijf.. Families leefden samen. Helpen was heel gewoon en nodig, voor kinderclub was vaak geen tijd en leek ook overbodig. Kinderen hadden hun plaats. Ze hoorden erbij. Er was gemeenschapsgevoel. Nu zeg ik niet dat dat veel leuker was en gezelliger, maar er was voor iedereen wel wat te doen. Je vroeg je, bewust of onbewust, niet af, wat doe ik hier eigenlijk?  

Opvoedstress?

Opvoeden kost tijd. Geen tijd hebben voor elkaar zou je ook kunnen uitleggen als geen interesse hebben in elkaar. Ik heb geen tijd voor je, betekent, je interesseert me niet, anders zou je tijd maken. Opvoeden is interesse. Neem eens tijd om jezelf de volgende vragen te stellen? Waarom gedraagt mijn kind zich zo? Wat zou een reden kunnen zijn voor dit gedrag? Wat is eigenlijk op dit moment mijn relatie tot mijn kind en welke gedachten heb ik over mijn kind? Heeft het gedrag van mijn kind overeenkomsten met mijn eigen gedrag?

Laat je eens spiegelen door je kind. Wat zie je dan van jezelf terug?

TIP 1. Maak tijd voor kinderen, toon interesse en bemoedig je kind: Geef je kind het gevoel dat het erbij hoort en dat het goed is dat het er is.

TIP 2. Laat je kind meehelpen, meedenken en meebeslissen in het huishouden. Geef je kind een klusje, een baantje, doe het samen en met een beetje humor.

TIP 3. Kinderen houden ons een spiegel voor. Kijk er eens in en steek er wat van op.

http://www.ted.com/talks/lang/dut/brene_brown_on_vulnerability.html

http://www.ted.com/talks/lang/dut/brene_brown_on_vulnerability.html

REAL LIFE

Citaat uit:
Gelukkig zijn kun je leren
Martin E.P. Seligman.

Kinderen moeten kunnen falen. Ze moeten zich bedroefd, angstig en boos kunnen voelen. Als we impulsief onze kinderen beschermen tegen mislukkingen, onthouden we hun van het leren van (....) vaardigheden. Als ze op een obstakel stuiten en we springen onmiddelijk in, om de klappen te verzachten en ze af te leiden met lofuitingen en vrolijkheid, maken we het moeilijker voor ze om beheersing te bereiken. Door het zich 'slecht' voelen zo veel mogelijk te verzachten wordt het voor een kind moeilijker om zich goed te voelen en flow te ervaren. Door gerechtige droefheid en angst te dempen, scheppen we kinderen die een grote kans op ongerechtvaardigde gepressie lopen. Door goedkope successen aan te moedigen, produceren we een generatie van erg dure mislukkingen.

Dit betekent zoveel als:
We kunnen niet alles voorkomen. Het is goed dat kinderen leren van het leven zelf. Soms gaat het zoals jij wil en soms kan dat niet. Dat is dan jammer, maar niet onoverkomelijk. Je kunt niet alles hebben. Zet je erover heen. Je kan het, Je bent sterk. Daarmee leer je kinderen omgaan met dagelijkse teleurstellingen en uitgestelde behoeftebevrediging en leer je ze om onafhankelijk te zijn van lof en prijzen, koekjes en snoepjes, kusjes en onzinnige pleisters. Je leert ze sterk te zijn, goed genoeg zoals ze zijn en geeft ze het vertrouwen; het komt wel goed. Soms werkt het om letterlijk wat meer afstand te nemen. Geniet ervan om te zien hoe je kind omgaat met de zaken die het leven het aanreikt.

ZO KAN HET OOK is een opvoedtraining die je helpt om op basis van gelijkwaardigheid met je kind(eren) om te gaan. Bemoedigend voor jou en je kind.

Bodhisattva in metro

Relatietraining WAAR WACHT JE NOG OP?

Ik kreeg vanmorgen nog een 'goede' naam voor de relatietraining:

"her-ontdek je partner, voor een ander het doet".

Eerst schrok ik ervan. Jeetje, inderdaad, stel je voor, ik moet er niet aan denken. Het voelt bijna als een dreigement. Maar als ik er rustig over nadenk, voelt het toch anders. Inderdaad. We gaan er zo vaak vanuit dat het wel blijft zoals het is, dat we wel gewaarschuwd worden, dat we de alarmbellen wel zullen zien, maar is dat wel zo? Beter is te investeren en je relatie levend te houden, samen te blijven lachen en genieten van de tijd dat je samen bent. "Every day is valantine's day"!

Mijn trouwdag

Vandaag 7 jaar geleden, een hele koude, maar ook zonnige dag, gingen we trouwen. s' Morgens vroeg, lekker goedkoop, op de fiets naar het stadhuis in het mooie westerpark, waar wij elkaar, in het bijzijn van de getuigen en onze 4 kinderen het ja-woord gaven. Daarna feest en gezelligheid.
Maar vandaag hebben we zelfs nog geen tijd om het feit te vieren. Iedereen is druk bezig en pas vanavond om half acht zijn we weer bij elkaar. Maar het geeft niks. We zijn zo gelukkig samen.
Als Encouraging-Trainer geef ik ook relatietrainingen. De deelnemers voor deze training houden zich vooralsnog schuil achter de 'geraniums'. Dat is het missen van een uitgelezen kans.
Zelf deed ik de training een aantal jaar geleden en het gaf me zoveel inzicht, plezier en realiteitszin. Ik weet nu wat ik met bemoediging, zelfstandigheid en daadkracht zelf kan doen om de relatie levendig te houden en vooral niet te gaan zitten wachten tot mijn man doet wat ik van hem verwacht.
Dat gun ik iedereen die een relatie heeft en die goed wil houden. Ik kan het iedereen aanraden en je hoeft er geen problemen voor te hebben. We zijn in deze tijd geneigt om veel training te doen voor ons werk en voor onze eigen persoonlijke ontwikkeling, maar dat er nog veel te leren valt over onze relatie en hoe ermee om te gaan is eigelijk nieuw. We wachten meestal tot het gewoon niet meer gaat en dan zijn echt helemaal uitgekeken op elkaar. Maar het hoeft niet.

WAAR WACHT JE NOG OP? heet deze unieke en leuke training. het geeft je het inzicht en de tools om aan de slag te gaan in je relatie. dat is investeren en samen profiteren, want je doet het alleen. Als de een zijn/haar gedrag verandert, verandert de relatie.
Ik kan het iedereen aanraden. Ik ben niet bang meer voor levenslang; ja, ik wil. Laat de champagne maar knallen. Of jee, heb ik nog tijd om die te kopen, of zal mijn man er mee thuis komen vanavond. oh, nee, zelfstandig handelen. op naar de champagne. Proost!